რიბოტ - უდიდესი პოინტერი

რამდენიმე დღის წინ იეზში (იტალია), ერთ-ერთი კლასიკის° დროს (°შეჯიბრი მწყერზე) როდესაც ჩემს მეგობარ ოლივიან ნობილესთან ერთად, მინდვრიდან მინდორში გადავდიოდი, შორიდან რუდი ლომბარდი შევნიშნე. მას პოინტერი ეკავა რომლის ფიზიკური გარეგნობა საკმაოდ მეცნო. როდესაც რუდიმ ძაღლი გაუშვა საბოლოოდ დავრწმუნდი, რომ ეს დიდებული რიბოტ დელა ნოჩე იყო, რთულია ის სხვა ძაღლში აგერიოს.

ყველა მეძებრის მოყვარული, განსაკუთრებით კი პოინტერისტი გამორიცხულია არ აღფრთოვანდეს მისი შემხედვარე, ახლაც კი, როდესაც დიდი ალბათობით ეს რიბოს ბოლო წელია სპორტში. პოინტერი, რომელიც ჩემი აზრით ერთ-ერთი საუკეთესოა, თუ საუკეთესო არა, ბოლო თაობის პოინტერებს შორის.

ჩვენ არ ვაკვირდებით, პირითიქ ვცდილობთ გამოვიცნოთ ის შედეგი, რომლის დადებაც მას ამ შეჯიბრზეც შეუძლია.

აღარაა საჭირო გამარჯვებისთვის ბრძოლა ან რაიმეს დამტკიცება, რიბომ თავისი ნიჭი უკვე ათასჯერ წარმოაჩინა, რაც დასატოვი იყო, მან უკვე დატოვა. პიკი კი 2002 წლის კამპო ფელიჩეს კლასიკაზე მოხდა, როდესაც რიბო წყვილში ატილასთან ერთად გამოდიოდა, მაშინ ამ რაუნდს გულგრილი არავინ დაუტოვებია...

არ ღის საუბარი შეჯიბრებზე სადაც ის გამოდიიდა და ხდებოდა ჩემპიონი მრავალი წლების განმავლობაში, უბრალოდ კინოლოგიას ახლაც ჭირდება ის და მისნაირები.

ბოლო წლების განმავლიბაში ბევრჯერ მიმიწვიეს მენახა ახალგაზრდა თაობის ძაღლები, მათ შორის იყვნენ მისი შთამიმავლებიც, მაგრამ მთელი გულწრფელობით, მე ვერ ვიტყვი, რომ რომელიმე მათგანი აღემატებოდა რიბოს.

მე არ ვთვლი საჭიროდ ვისაუბრო მის ურიცხვ გამარჯვებებზე, რომელებიც მან დააგროვა დიდხნიანი კარიერის განმავლობაში. მინდა უბრალოდ ხაზი გაუსვა იმ თვისებებს რომელთა მეშვეობითაც ეს გამარჯვებები მოიპვა.

ესაა მონადირის თვისებები, სიმამაცე, თავისუფლება, ძლიერი რიტმიანი სვლა, საფრთხის სიყვარული. მას ძლივს აჩერებდნენ, ისიც მხოლოდ და მხოლიდ მისი გამომყვანის, რუდი ლომბარდის სასტვენზე..! ნუთუ ეს არ არის ნამდვილი პოინტერი? ნამდვილად! დამატებითი თვისებით - ის დიდებული იყო! რუდიმ გამოიწვია ბრძოლაში და პროფესიონალურად მართავდა მას შეჯიბრებების დროს. შეიძლება გადაჭარბებულად მოგეჩვენოთ მაგრამ მეც კი ვისურვებდი მასთან ერთად ყოფნას და გნოლზე ნადირობით ტკბობას ჩემს საყვარელ სიბილიის მთებში (იტალია), რადგანაც ჭკვიანმა ძაღლმა იცის როგორ გადაანაწილოს ძალები და შეასრულოს მის წინაშე არსებული დავალება. მე მოვეხვეოდი მას ყოველი ამაღელვებელი და დაუვიწყარი მომენტის შემდეგ, ვაპატიებდი შეცდომებს რაც მან დაუშვა. რაგდან ჩვენ ასეთი ძაღლები უნდა დავაფასოთ და აღვფრთოვანდეთ მათით.

ლომბარდიმ - რიბო თავისებურად დააყენა, შეძლო მიეღწია იდეალურ ბალანსს მათ ცნობისმოყვარეობასა და წინდახედულობას შორის. ამ სცენის ნახვა ახლაც შესაძლებელია. საკმარისია იხილოთ ისინი შეჯიბრამდე: წინ რიბოს ძლიერი სილუეტი, რომელიც ვეღარ ითმენს და ელოდება შეჯიბრის დაწყებას, რომ მთელი თავისი ძალებით ჩაერთოს ძებნაში. უკან კი აშკარად დაძაბული ნერვებით, რუდი ლომბარდი, აღმართული მთელი თავისი სიმაღლით, რომელიც სხვა ძაღლებთან ასეთ დროს სულ სხვანაირია..

თუ კი ვინმე ოდესმე მკითხავს, თუ რა იყო ყველაზე ლამაზი და ეფექტური რიბოს თვისება, რომელიც ძალიან მაოცებდა, უყოყმანოდ ვუპასუხებ: აჩქარება სვლის დროს! რიბო როდესაც სისწრაფეს აკრეფდა, მას შეეძლო დამატებით "ტურბო" სიჩქარის ჩართვა, ისე თავისუფლად და ბუნებრივად როგორც მხოლოდ დიდ ძაღლებს ახასიათებთ, ისეთ ძაღლებს ვინც შეძლო დაეტოვა წარუშლელი კვალი ჯიშის ისტორიაში . ვფიქრობ ეს იყო მისი დაუდᲒრომელი სული, კინკურენციის დროს, რომელიც მას ყველასგან ასე გამოარჩევდა.

მინდა მადლობა დაგავუხადო მის მომშენბელს, ასევე მფლობელს ელიო კანტონეს, რიმელმაც ამოიცნო მასში ჩემპიონი და მოგვცა საშუალება მრავალი წელი გვესიამოვნა მისი გამოსვლებით. მადლობა რუდი ლომბარდის, მის მგეშავს, რომელმაც რიბო გამოიწვია ბრძოლაში და დაიმორჩილა იმ დონემდე, რომ მიეღო ის სამაგალითო კონდიცია, რაზეც ჩვენ ასე ვოცნებიბდით და რაც საბოლოოდ მივიღეთ. ის არის მონადირე, დიდი ჩემოიონი რომლის სწორის პოვნა ძალიან რთულია.

და ბოლოს, განსაკუთრებული მადლობა შენ რიბო, იმ მძაფრი ემოციებისთვის რომლებიც გვაჩუქე როგორც უდიდესმა ჩემპიონმა.

სტატიის ავტორი - სანდრო პაჩიონი | ქართული თარგმანი - გიორგი ციცქიშვილი